Ik loop door de straten. Nergens vandaan, nergens heen. Zonder doel. Ik bekijk de mensen, de straten, de pleinen. Slenter hier en daar een winkel binnen. Maar koop niets. Af en toe volg ik de mensen, voor even. Ze brengen me op andere plaatsen, andere oorden. Ver weg van waar ik ooit was. Ervoor. Als ik moe ben, wacht ik even. Dan stop ik op een terras, om weer naar de mensen te kunnen kijken. En zij zien me niet, alleen aan m’n tafeltje. Ze zijn met andere dingen bezig. En dat vind ik best. M’n gsm ligt nog thuis. M’n ipod ook. Ik wil niets of niemand horen. Ze hebben te veel te vertellen, te weinig te zeggen. Na een tijd sta ik dan op, en ga weg. Onderweg naar de andere mensen, plaatsen en dingen. Onderweg naar nieuwe dingetjes. Altijd onderweg.