Soms komen ze snel aan. Onverwacht. Op andere momenten moet ik er uren op wachten. Dagen, weken. Ik denk erover na, herformuleer ze en zet ze om in zinnen. Zinnen met punten, komma’s en cursieve lettertjes. Maar geen uitroeptekens. En weinig vraagtekens. Woorden. Veel woorden. Mijn woorden.